Insight #007 | De taal van je eigen lichaam leren herkennen

Soms reageert je lichaam eerder dan jij er woorden voor hebt.

Je hebt bijvoorbeeld ja gezegd tegen een afspraak en merkt later dat je er wat onrustig van wordt. Niet genoeg om er echt bij stil te staan.

Tot de afspraak wordt afgezegd.

Je schouders zakken. Je ademt uit.

Opluchting.

Hé.

Blijkbaar gebeurde er al iets in je lichaam voordat je hoofd er bewust aandacht aan gaf.

Dat betekent niet automatisch dat je die afspraak niet wilde. Maar die reactie vertelt wél iets.

En wanneer je dit soort signalen vaker gaat opmerken, kun je langzaam de taal van je eigen lichaam beter leren kennen.

Je lichaam communiceert de hele dag

Je ademhaling verandert.
Je kaak spant zich aan.
Je voelt druk op je borst.
Onrust in je buik.
Je schouders kruipen omhoog.

Maar misschien merk je op andere momenten juist dat je dieper ademhaalt. Dat je buik zachter wordt. Je schouders zakken. Er meer ruimte ontstaat.

Veel van deze reacties gebeuren zonder dat je daar bewust voor kiest.

Je zenuwstelsel verwerkt voortdurend informatie en reageert op wat er om je heen én in je gebeurt. Op een gesprek, een blik of een situatie, maar ook op gedachten, verwachtingen en eerdere ervaringen.

Daardoor kan je lichaam reageren op iets waar je hoofd nog nauwelijks bij heeft stilgestaan.

Maar wat betekent zo'n signaal?

Dat is niet altijd meteen duidelijk.

Een gespannen kaak betekent niet automatisch dat je boos bent. Onrust in je buik betekent niet per definitie dat je ergens niet naartoe moet. En een verhoogde hartslag kan angst zijn, maar net zo goed enthousiasme of spanning voor iets nieuws.

Er bestaat geen universeel woordenboek voor lichaamssignalen.

Maar je kunt er wel nieuwsgierig naar worden.

Misschien merk je dat je vaak je adem inhoudt wanneer iemand iets van je vraagt. Ben je op zo'n moment al bezig met wat de ander nodig heeft, voordat je hebt gevoeld wat jij zelf wilt?

Misschien span je tijdens bepaalde gesprekken steeds je kaken aan. Houd je iets in? Zet je je schrap? Probeer je controle te houden?

Of je voelt onrust in je buik bij een keuze. Betekent dat dat iets niet klopt? Of is het spannend omdat je iets doet wat nieuw voor je is?

En soms ontdek je pas hoeveel spanning je vasthield wanneer die ineens verdwijnt.

Zoals bij die afgezegde afspraak.

Dan kan er zomaar zo'n moment ontstaan waarop je denkt:

Ah. Vandaar.

Niet omdat je nu dé betekenis hebt gevonden.

Maar omdat je iets over jezelf begint te herkennen.

Van een los signaal naar een patroon

Eén lichamelijke reactie hoeft niet zoveel te zeggen.

Maar wanneer je merkt dat dezelfde reactie vaker ontstaat in vergelijkbare situaties, wordt het interessant.

Niet:

Ik voel spanning, dus dit is verkeerd.

Maar:

Hé, dit herken ik. Wanneer gebeurt dit nog meer?

En kijk daarbij niet alleen naar spanning of ongemak.

Wanneer ontstaat juist ruimte?
Bij wie wordt je adem vanzelf rustiger?
Na welke keuze voel je opluchting?
Wanneer merk je dat je lichaam zachter wordt?

Ook dat is informatie.

Zo leer je de taal van je lichaam niet kennen door één signaal te verklaren, maar door steeds meer kleine waarnemingen naast elkaar te leggen.

Je leert niet wat een lichaamssignaal hoort te betekenen.

Je leert herkennen wat het bij jou kan betekenen.

Je lichaam heeft niet altijd gelijk

En dat is misschien net zo belangrijk.

Je lichaam reageert niet alleen op wat er nu gebeurt. Eerdere ervaringen kunnen meespelen in hoe je zenuwstelsel een situatie beoordeelt.

Daardoor kun je spanning voelen terwijl je op dit moment veilig bent. Iets nieuws kan onrust geven, niet omdat het verkeerd voor je is, maar simpelweg omdat het onbekend is.

Een lichaamssignaal is daarom geen opdracht die je blind hoeft te volgen.

Het is informatie die je kunt onderzoeken.

Je hoeft er niet meteen naar te handelen.
Je hoeft het niet meteen te begrijpen.
En je hoeft er niets aan te veranderen.

Eerst opmerken is genoeg.